ஏழு விதைகள்

முன்னொரு காலத்தில், செழிப்பான ஒரு நாட்டில் வயதான அரசர் ஒருவர் வாழ்ந்து வந்தார். அவர் நல்ல மனம் கொண்டவராக இருந்தார். ஆனால் அவருக்குப் பிறகு நாட்டை ஆள நல்ல வாரிசு யாரென்று தெரியாமல் கவலையில் இருந்தார்.

ஒருநாள், நாட்டிலிருந்த அனைத்து குழந்தைகளையும் அரண்மனைக்கு வரச் சொன்னார். அவர்கள் அனைவருக்கும் அரசர் ஏழு விதைகள் கொண்ட சிறிய பைகளை கொடுத்தார்.

“இந்த விதைகளை வீட்டிற்கு கொண்டு சென்று நன்றாக நட்டு வளருங்கள். சில மாதங்கள் கழித்து யார் சிறப்பாக செடியை வளர்த்திருக்கிறார்களோ அவருக்குப் பெரிய பரிசு கிடைக்கும்,” என்றார் அரசர்.

அந்தக் குழந்தைகளில் அனி என்ற சிறுமியும் இருந்தாள். அவள் மிகவும் மகிழ்ச்சியுடன் விதைகளை வீட்டிற்கு கொண்டு வந்தாள். அழகான தொட்டியில் மண்ணை நிரப்பி விதைகளை நட்டாள். தினமும் தண்ணீர் ஊற்றினாள். அன்பாக கவனித்துக் கொண்டாள்.

நாட்கள் கடந்தன. ஆனால் ஒரு விதையும் முளைக்கவில்லை. அனி மிகவும் கவலையடைந்தாள். “நான் இன்னும் நன்றாக முயற்சி செய்கிறேன்,” என்று நினைத்து தொடர்ந்து செடியைப் பராமரித்தாள். இருந்தாலும் எந்த மாற்றமும் இல்லை.

சில மாதங்கள் கழித்து, அனைத்து குழந்தைகளும் தங்களுடைய செடிகளுடன் அரண்மனைக்கு வந்தனர். சிலரின் தொட்டிகளில் பெரிய பச்சைச் செடிகள் இருந்தன. சிலரிடம் அழகான மலர்களும் இருந்தன.

ஆனால் அனியின் தொட்டி மட்டும் காலியாக இருந்தது. அவளுக்கு மிகவும் வெட்கமாக இருந்தது. இருந்தாலும் உண்மையை மறைக்காமல் காலியான தொட்டியையே எடுத்துக் கொண்டு அரசரிடம் சென்றாள்.

அனைவரின் செடிகளையும் பார்த்த அரசர் இறுதியில் அனியிடம் வந்தார். பிறகு சிரித்தபடி, “இந்த நாட்டின் புதிய தலைவி அனிதான்!” என்று அறிவித்தார்.

அனைவரும் ஆச்சரியப்பட்டனர்.

அப்போது அரசர் கூறினார்:
“நான் கொடுத்த விதைகள் எல்லாம் வேக வைத்த விதைகள். அவை ஒருபோதும் முளைக்காது. ஆனால் மற்றவர்கள் வேறு விதைகளை நட்டு செடிகளை கொண்டு வந்துள்ளனர். அனி மட்டும் உண்மையாக நடந்தாள். அதனால் அவள்தான் இந்த நாட்டை ஆள தகுதியானவர்.”

அனைவரும் அனியின் நேர்மையைப் பாராட்டினர்.