“உண்டி கொடுத்தோர் உயிர் கொடுத்தோரே!” (புறநானூறு – 18)

பொருள்:

பசியால் வாடுபவர்களுக்கு உணவு கொடுப்பவர்கள், அவர்களுக்கு உயிரையே கொடுத்தவர்களாகக் கருதப்படுவர்.

-------

“உண்பது நாழி உடுப்பவை இரண்டே!” (புறநானூறு – 189)

பொருள்:

மனிதன் உண்பது ஒரு நாழி அளவு உணவு மட்டுமே; உடுப்பது இரண்டு துணிகள் மட்டுமே.

------

“யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர்!” (புறநானூறு – 192)

பொருள்:

எல்லா ஊர்களும் என் ஊரே; எல்லா மக்களும் என் உறவினர்களே.

--------

“சான்றோன் ஆக்குதல் தந்தைக்குக் கடனே!
நன்னடை நல்கல் வேந்தற்குக் கடனே!” (புறநானூறு – 312)

பொருள்:

மகனை நல்லவனாக வளர்ப்பது தந்தையின் கடமை; மக்களுக்கு நல்ல ஆட்சி வழங்குவது அரசனின் கடமை.

-------

“உற்றுழி உதவியும் உறுபொருள் கொடுத்தும்,
பிற்றைநிலை முனியாது கற்றல் நன்றே!” (புறநானூறு – 183)

பொருள்:

ஆசிரியருக்கு தேவையான உதவிகளைச் செய்து, பொருள் கொடுத்து, அவர் கண்டித்தாலும் கோபப்படாமல் கல்வி கற்பது சிறந்தது.